ฉันจะจดจำรอยยิ้มของเทอร์ จะจดจำเสียงหัวเราะของเทอร์
แม้แต่หยดน้ำเตาของเทอร์ .. ฉันก็จะจำจดมันเอาไว้ ฉันคงทำได้แค่จดจำ ...
เพราะ ฉันคงไม่มีทางได้สัมผัสมันอีกแล้ว แต่ไม่ว่าเทอร์จะอยู่แห่งไหนบนโลกใบนี้
ฉันยังเฝ้ามองเทอร์อยู่ ... จะเฝ้ามองเธอจากที่ไหนสักแห่ง
บางทีฉันอาจจะมองเทอร์ลงมาจากบนท้องฟ้า เพราะฉะนั้น ...
เมื่อไหร่ที่เทอร์ร้องไห้ ... มองท้องฟ้านะ แล้วฉันจะเช็ดน้ำตาให้เทอร์เอง
ที่รัก ... ฉันขอเรียกเทอร์ว่าที่รักสักครั้งหนึ่งจะได้ไหม
การได้พบเทอร์มันทำให้ฉันได้รับรู้ถึงสิ่งมหัศจรรย์อย่างหนึ่ง
มันเป็นความรู้สึกพิเศษสุด ความรัก ... แม้ไร้ตัวตน แต่สัมผัสได้
การที่ได้เห็นรอยยิ้มของเทอร์ นั่นคือ ... ความรัก *
ฉันเกิดมาเพื่อรักเทอร์ รักเทอร์เพียงเท่านั้น และฉันไม่หวังให้เทอร์รักฉันตอบ
นั่นแหละ ... ความรัก
ที่รัก ... ฉันรักเทอร์ ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน ไม่ว่าฉันจะเกิดไปเป็นนก
ต้นไม้ หรือ ทะเลทราย ฉันก็ยังรักเทอร์ ไม่ว่าฉันจะไปเกิดบนดวงดาวไหน
กาแล็กซี่ใดก็ตาม ความรักที่ฉันมีให้เทอร์ก็หาน้อยลงไม่ และความรู้สึกนี้
จะติดตามจิตวิญญาณของฉันไปในทุกแห่ง
เมื่อใดที่เทอร์ต้องมองบนท้องฟ้า
โปรดจงรู้ไว้ว่า ฉันก็มองเทอร์อยู่เช่นกัน ...
The end
คนบางคนเกิดมาเพื่อถูกรัก แต่ใครบางคนเกิดมาเพื่อที่จะรัก...
แล้วใครบางคนคนนั้นจะเป็นผู้รับความรักได้บ้างหรือเปล่า